บทที่ 268 เปลี่ยนรอย

พ่ายเกมสวาท

-A A +A

บทที่ 268 เปลี่ยนรอย

หมวดหนังสือ: 

“ไหนมาให้ดูหน่อยซิว่ามันดูดตรงไหนบ้าง...!!!!”

 

เสียงตะคอกแข็งกร้าวของคุณเซฟในขณะที่ตัวเขาเอี้ยวตัวหันมาทางด้านฉัน และเสียงที่ดังระดับนั้นมันทำให้ฉันตัวสั่นงันงกขึ้นมาทันที

 

“ฮะ...เฮีย...ฮึก ฮึก” ฉันที่ทั้งตกใจและผวาในคราวเดียวกัน เอ่ยเรียกเขาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พร้อมกับก้อนสะอึกจุกเข้าที่ลำคอขาว

 

“ฮึก ฮึก เฮียฟังเอลิซก่อนได้ไหม” ฉันเอ่ยปากสั่นขอร้องให้เขาฟังเหตุผลของฉันก่อนจะอาละวาด แววตาที่หวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดของฉัน แต่ทว่า...มันกลับไม่ได้ทำให้เขาอ่อนลงเลย

 

“เฮียถามว่าตรงไหนที่มันดูด...!!” คุณเซฟที่ยังคงทำเสียงเยือกเย็นเค้นเสียงถามฉันเสียงเหี้ยม พร้อมกับสายตาที่แข็งกร้าวแสดงความไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด

 

การแสดงออกของเขา มันทำให้ฉันยิ่งตัวสั่นด้วยความกลัว อารมณ์ที่บ้าคลั่งจนดูจะควบคุมไม่ได้ มันทำให้ฉันกลัวเหลือเกินที่จะพบเจอเขาในคราบซาตานอีก

 

แต่ทว่า...ในความดุดันของเขากลับมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันอดสงสารเขาที่เป็นแบบนี้ไม่ได้ นั่นก็คือสายตาที่เจ็บปวดอย่างปิดมิดและกำลังแดงก่ำด้วยความโกรธระคนเสียใจของเขา ที่มันทำให้ฉันรู้สึกได้ว่า ที่เขาเกิดอาการคลั่งจนแทบจะกระอักเลือดตายแบบนี้นั้น ก็เพราะว่าเขารักฉัน...

 

แต่ถึงอย่างไรฉันก็ยังกลัว ฉันกลัวว่าเขาจะฟิวส์ขาดทำร้ายฉันขึ้นมาจนกระทบไปถึงลูก เพราะไม่ว่ายังไง ฉันก็เป็นคนที่รู้ดียิ่งกว่าใครว่ารอยที่เกิดขึ้นนั้นมันเกิดมาจากอะไร แต่ว่าสิ่งที่ฉันกังวลคือเขาจะเข้าใจฉันไหมว่าที่ฉันต้องมาเกิดรอยแบบนี้มันเกิดจากความจำเป็น และ ณ เวลานั้นฉันเองก็ไม่สามารถที่จะเลือกเส้นทางอื่นได้

 

มือบางของฉันยังคงกระชับคอเสื้อที่ขาดรุ่งริ่งเอาไว้แน่น ด้วยกลัวว่าสิ่งที่อยู่ใต้นั้นมันจะทำให้เขาสติแตกขึ้นมาถ้าหากเขาได้เห็น

 

แต่ทว่า...การกระทำที่ดูมีพิรุธของฉันกลับยิ่งทำให้ไฟโทสะของเขาลุกกระพือขึ้น แววตาที่เจ็บปวดของเขาที่ยังคงฉายให้เห็นอย่างชัดเจน แต่กลับเพิ่มมาด้วยความรุ่มร้อนจากความโกรธจนแทบจะเผาไหม้ให้คนที่ถูกจ้องมองแหลกเป็นจุณ

 

“เฮียถามว่า...มีตรงไหนบ้างที่มันดูด...!!!” เขาเค้นถามฉันอีกครั้ง หลังจากที่ฉันยังคงมีทีท่าที่จะไม่เปิดเผยให้เขาได้เห็น

 

“ฮึก ฮึก เฮียใจเย็นก่อนได้ไหม...ฮึก ฮึก ~~” ฉันจ้องมองไปที่เขาด้วยดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำใส คล้ายอยากจะให้เป็นสื่อให้เขาสงบใจเพื่อฟังคำอธิบายจากฉันบ้าง

 

แต่ดูท่าว่าความเดือดดาลที่เขามีจะลุกโหมจนทำให้เขาไม่มอง ไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เพราะหลังจากที่เขาดูท่าจะหมดความอดทนกับฉัน เขาก็ได้กระทำการบางอย่างที่ทำให้ฉันแทบจะหยุดหายใจ...

 

หมับ...!!

 

มือบางที่กำเสื้อที่ขาด เนื่องจากต้องการปกปิดบริเวณหน้าอกที่ถูกกระชากเสื้อจนแหวกให้เห็นเนินเนื้อสีขาวด้านใน ก็ได้ถูกจับให้ค่อย ๆ แยกออก เพื่อเปิดเผยสิ่งที่เขาต้องการที่จะเห็น และเมื่อดวงตาสีเทาเข้มได้ปะทะเข้ากับร่องรอยจาง ๆ ที่เกิดขึ้นบริเวณเนินเนื้ออวบอูมของฉันเหล่านั้น ความโมโหก็ฉายออกมาจากดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้นแทบจะทันที

 

กรอด ~~

 

“หึ...ไอ้เหี้ยเมฆินทร์!! มึงกล้ามากเลยนะที่มายุ่งกับผู้หญิงของกู” เสียงจากฟันที่ขบกันแน่น พร้อมลำคอที่เปล่งเสียงออกมาอย่างเยือกเย็นของเขา ทำให้น้ำตาของฉันค่อย ๆ ไหลออกมาด้วยความรู้สึกกลัวและเสียใจ

 

“ฮึก...ฮึก เฮียยยย เอลิซ...ขะ...ขอโทษ ฮืออออ ~~” ฉันที่เอ่ยปากขอโทษละล่ำละลักโดยที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงขอโทษออกไปทั้งที่ตัวเองไม่ได้ผิดอะไรเลย

 

หรืออาจจะเป็นเพราะการแสดงออกของเขามันทำให้หัวใจของฉันรู้สึกกลัวอยู่เสมอ นั่นก็เพราะว่าฉันกลัว ฉันกลัวว่าเขาจะไม่เข้าใจ ไม่ฟังเหตุผลแล้วแสดงด้านร้าย ๆ ออกมาใส่ฉัน จนฉันไม่สามารถรับได้ อีกทั้งฉันยังกลัว ฉันกลัวว่าเขาจะนึกรังเกียจฉัน รังเกียจร่างกายของฉัน เพราะถึงแม้ว่าสิ่งที่ฉันต้องถูกกระทำมันจะเกิดจากที่ฉันออกตัวปกป้องผู้หญิงอีกคนก็ตาม แต่ถ้าเขาเกิดไม่เข้าใจและไม่อยากจะเข้าใจขึ้นมา ถ้าหากว่ามันเกิดเหตุการณ์แบบนั้นจริง ๆ เมื่อถึงเวลานั้นหัวใจของฉันมันคงจะแตกสลายกลายเป็นผุยผง

 

ฉันนั่งก้มหน้าปล่อยให้น้ำตาไหลอย่างไม่สามารถที่จะอัดอั้นเอาไว้ได้ หัวใจที่กำลังบีบรัดจนคล้ายกับว่าถูกกลั่นออกมาเป็นน้ำตา ฉันที่นั่งก้มหน้าจนไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของคนที่ฉันคิดถึงตลอดหลายวันที่ผ่านมาเลย แม้ว่าใจอยากจะพุ่งตัวเข้าหาอ้อมกอดเขามากแค่ไหนก็ตาม

 

แต่เนื่องจากเป็นเพราะว่าฉันกลัวมากเกินไป...กลัวว่าถ้าหากฉันเงยหน้าขึ้นไปแล้วเจอเข้ากับสายตาที่มองฉันด้วยความรังเกียจ...ฉันคงเหมือนตายทั้งเป็น...!!

 

น้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมาจนทำให้ดวงตากลมสวยทั้งสองข้างพร่ามัว ตัวฉันที่กำลังจมอยู่ในความคิด ทำให้ฉันไม่รู้ตัวเลยว่า...บัดนี้ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาราวกับเทพบุตรก็กำลังตรงดิ่งก้มลงมาจดจ่ออยู่ที่หน้าอกอันอวบอิ่มของฉันเพื่อกระทำการบางอย่าง...

 

และจากนั้น...

 

จ๊วบ ~~ จุ๊บ ~~

 

เขาจรดริมฝีปากของตัวเองกดลงไปเพื่อทับบนรอยสีแดงจาง ๆ ที่ปรากฏอยู่บนเนื้อเนินอกนวลเนียนของฉัน แรงจากการกดและดูดนั้น ทำให้เสียงที่เกิดขึ้นดังลั่นกลบเสียงสะอื้นไห้

 

และนอกจากเขาที่กระทำการโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว มันจะทำให้ฉันนั้นเบิกตาโพลงด้วยความตกใจแล้ว การกระทำนั้นมันก็ยังทำให้ฉันหยุดร้องแทบจะในทันที

 

“ฮึก...เฮีย...!!” ฉันร้องเรียกเขาด้วยความตกใจ พร้อมกับน้ำใสที่หยุดไหลจากดวงตาเช่นกัน

 

“ตรงไหนอีก ยังมีตรงไหนอีก” เขาถามย้ำหลังจากที่เพิ่งถอดถอนริมฝีปากออกจากเนินเนื้ออวบอิ่ม โดยที่ใบหน้ายังจดจ่ออยู่ที่หน้าอกของฉัน พร้อมกับสายตาที่กวาดมองหาร่องรอยตามจุดต่าง ๆ ไปทั่ว

 

“เฮีย ทำอะไรคะเนี้ย??” ฉันที่ยังคงอยู่ในอาการงงกับการกระทำของเขาอยู่ เอ่ยถามเขาโดยที่ตัวเองไม่สามารถหลบหลีกริมฝีปากร้อนนั้นไปได้เลย เนื่องจากบัดนี้เขาได้โอบเอวรัดกระชับร่างกายฉันให้เข้าหาตัวเขาแล้ว

 

“หึ...ก็จัดการเปลี่ยนรอยที่ไอ้เหี้ยนั้นมันทำ ให้มาเป็นรอยที่เฮียทำแทนไงล่ะ เท่านี้เอลิซของเฮียก็ไม่ต้องแปดเปื้อนเพราะถูกไอ้ชาติชั่วนั่นแตะต้องแล้ว” เขาเอ่ยปากบอกความคิดของเขา ในขณะที่สายตาคมสีเทาเข้มก็ยังคงจับจ้องหาร่องรอยไม่หยุด โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าลมร้อนที่เขากำลังราดรดลงมาที่เนื้อนุ่มของฉันนั้น มันจะทำให้ร่างกายของฉันร้อนผ่าว

 

“ไหน...มีตรงไหนอีกที่มันแตะต้องเมียของเฮีย” เขาช้อนใบหน้าขึ้นมามองหน้าที่แดงระเรื่อของฉัน แล้วถามคำถามที่ฉันรู้สึกกระดากใจ

 

“มะ...ไม่มี แล้วค่ะ” (-///-) ฉันเสหน้าหลบสายตาอันร้อนแรงที่ส่งมาของเขา โดยที่ตัวเองก็พยายามควบคุมสติไม่ให้แตกกระเจิงเพราะความเสียวซ่าน

 

“เอ...แต่เฮียยังเห็นมีอีกหลายจุดเลยน๊าาาา ~~” ^-^

 

เขาพูดในขณะที่ใบหน้าฝังลงไปที่เนินอกของฉัน พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ฉันไม่ทันได้เห็น...

สารบัญ / นำทาง

แสดงความคิดเห็น

 
 

ข้อควรทราบ เนื่องจากผู้ดูแลหลักของเว็บไซต์เป็นคนตาบอด หากพบการแสดงผลที่ผิดเพี้ยนและสร้างความไม่สะดวกต่อการใช้งาน โปรดแจ้งทีมงานได้ในทุกช่องทาง

เราอยากให้สมาชิกทุกท่านอยู่กันอย่างครอบครัวที่อบอุ่น ให้สังคมภายในเว็บ เป็นสังคมที่ดี ดังนั้น สมาชิกทุกท่านโปรดเคารพในสิทธิของตนเองและผู้อื่น

ผลงานที่ถูกเผยแพร่บนเว็บ ให้ถือว่าลิขสิทธิ์เป็นของผู้เผยแพร่เอง ห้ามมิให้บุคคลอื่นนำไปเผยแพร่ ก็อปปี้ หรือนำไปดัดแปลง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงานโดยเด็ดขาด หากมีการฝ่าฝืน แล้วถูกดำเนินคดีจากเจ้าของผลงาน ทางเว็บมิขอเกี่ยวข้อง เพราะได้แจ้งเตือนเอาไว้อย่างชัดเจนแล้ว

หากพบบทความที่มีเนื้อหาไปในทางใส่ร้ายผู้อื่น หรือทำให้ผู้อื่นเสียหาย แจ้งเข้ามาได้ตามช่องทาง Email keangun2018@gmail.com ได้ตลอด 24 ชั่วโมง ทางทีมงาน จะทำการตรวจสอบ และหากเป็นจริง จะนำผลงานดังกล่าวออกจากเว็บไซต์ ไม่เกิน 1 วัน

Copyright © 2018-2024 keangun. All Right Reserved.