ตอนที่ 15 วันบดเเมงมุม 3

-A A +A

หมวดนิยาย: 

แม่เฒ่านำแม่เท้าของตนแตะไปที่หัวของซาถัว เพื่อทดสอบอะไรบางอย่างซาถัวที่กำลังสลบอยู่ถึงกับร้องขึ้นมาเสียงดังด้วยความเจ็บปวดแต่ซาถัวกลับยังไม่ฟื้นขึ้นมา เหยากวงที่เห็นซาถัวร้องขึ้นมาเสียงดังมากจึงใช้โอกาสนั้น ยืนขาที่ไปเตะสะกิดที่ชูยง ระยะห่างแต่ละเสานั้นห่างกันไม่มากนัก และส่วนขาก็ไม่ได้โดนมัดไปด้วย พอเหยากวงเตะไปครั้งแรกชูยงก็ยังไม่ได้สติ หยากวงเตะไปอีกครั้งพร้อมตะโกนเบาๆเรียกชูยง ชูยง ก็เริ่มรู้สึกตัว

 

“ชูยงเจ้าฟื้นแล้ว” เหยากวงพูดออกมาเบาๆด้วยความดีใจ

 

 ชูยงรู้สึกตัวพร้อมมองไปรอบๆพื่อประเมิณสถานการณ์ชูยงที่ฉลาดอยู่แล้วก็สามารถเรียบเรียงเรื่องราวได้ในไม่ช้า

 

“คือแบบนินะชูยง” เหยากวงเตรียมที่จะบอกอะไรบางอย่าง

 

“ไม่อ่ะ ชั้นพอเข้าใจแล้ว ก่อนอื่นเราต้องแก้มัดนี่ให้ได้ก่อน” ชูยงรู้ว่าเหยากวงจะบอกอะไร เลยชิงพูดก่อนจากนั้นเขาก็มองไปรอบๆก็พบว่าเหล่าอาวุธวางอยู่ตรงกำแพงด้านหลังของพวกเขา แม้กระบี่ของชูยงจะมีแต่ชูยงที่สามารถยกได้ก็จริงแต่เมื่อมันอยู่ในฝักนั้นใครก็สามารถยกมันได้แต่จะไม่มีใครชักมันออกมาได้นอกจากชูยง

 

“เจอแล้ว” ชูยงพูดขึ้นเบาๆ

 

“เจอ?” เหยากวงถามด้วยความสงสัย

 

ในขณะเดียวกันแม่เฒ่าก็ยกไม้เท้าออกจากซาถัวเหมือนเสร็จพิธีแล้ว

“ชิ คนนี้ก็ไม่ใช้” แม่เฒ่าพูดออกมาด้วยความโกรธเคือง

 

“เขาไม่ใช่ ซิ๋วฟง หรอ” องค์หญิงถามแม่เฒ่า

 

“ไม่ ไม่ได้ใกล้เคียงเลย ไปคนต่อไปดีกว่า” ซึ่งคนต่อไปที่ว่านั้นคือ เปาชูที่กำลังสลบอยู่ลำดับจากนั้นคือชูยง

 

แม่เฒ่ากับองค์หญิงเดินมาทางเปาชู ชูยงที่เห็นดังนั้นจึงแกล้งทำเป็นสยบดังเดิม พร้อมกับนึกถึงเรื่องที่ฝึกกับอาจารย์ลี้ซินของเขาก่อนที่เขาจะตาย ภาพการฝึกดาบ ณ ริมแม่น้ำลอยเข้ามาให้หัวชูยง ในการฝึกควบคุมดาบนั้น ในการฝึกนั้นพบว่า กระบี่ของชูยงมีความสามารถพิเศษที่นอกจากการสลายพลังของเวทย์มนต์ได้แล้วนั้น ยังสามารถเรียกตัวกระบี่เองมาจากที่ห่างใกล้ในขณะสายตาของชูยงมาได้ ชูยงเลยใช้ความสามารถนั้นของกระบี่ เรียกกระบี่สุ่ยเฟินที่อยู่ตรงกำแพงด้านหลังของชูยงมาไว้ที่มือได้

 

“หมอนี่ มันเป็นแมงมุมเพคะ องค์หญิงข้าคิดว่าเราไปหาคนต่อไปดีกว่า” คนนั้นคือชูยงที่กำลังแกล้งหลบอยู่ เหยากวงที่เห็นดังนั้นจึงแกล้งสลบด้วย เหยากวงรู้ว่าชูยงนั้นวางแผนอะไรสังเกตได้จากชูยงเรียกกระบี่มาไว้ที่มือขวา เหยากวงก็ไม่รู้ว่าชูยงทำได้อย่างไรก็ต้องตามน้ำไปก่อน

แม่เฒ่ากับองค์หญิงเดินมาหน้าชูยงพอดี

“หนุ่มคนนี้หน้าตาดีไม่แน่อาจจะเป็น ซิ๋วฟงก็เป็นได้นะแม่เฒ่า” องค์หญิงพูดขึ้นสักพักแม่เฒ่าก็ยื่นไม้เฒ่าเตรียมร่ายมนต์ใส่ชูยง ชูยงได้ลืมตาขึ้นมาสร้างความตกตะลึงให้กับพวกเขาอย่างยิ่ง

ชูยงใช้ขาเตะไปที่แม่เฒ่าจนกระเด็น และใช้กระบี่ที่ซ่อนไว้ด้านหลังแอบตัดเชือกออก พอชูยงหลุดจากเชือกเขาก็รีบไปฟันเชือกให้เหยากวงโดยเร็วเหยากวงที่ หลุดจากพันธนาการรับวิ่งไปข้างหลังเพื่อไปหยิบอาวุธโดยเร็วชูยงหันกลับมาเผชิญหน้ากับแมงมุมทั้ง 2 ทันที

“ทหาร!!!” องค์หญิงตะโกนเรียกพร้อมกับมามีปีศาจแมงมุมอีกอย่างน้อย 7 ตัว ออกมาจากปากทางเข้า และพุ่งไปหาชูยงในทันที ชูยงเตรียมที่จะตั้งรับในทันที ในเวลานั้นเขากลับนึกถึงคำพูดของ เปาชูที่ว่าแมงมุมทุกตัวคือเพื่อนของเขาได้โปรดอย่าฆ่าพวกเขา แมงมุมตัวแรกพุ่งมาหาชูยง ชูยงเลยใช่ไปใต้ท้องของมันและแกว่งดาบเป็นวงกลมทำให้ฟันขาของมันหมดทั้ง 8 ข้าง และกลิ้งตัวหลบออกมาจากใต้ท้อมันก่อนที่มันจะล้มทับเขา พอเขากลิ้งตัวออกมาได้ไม่ทันไรแมงมุมตัวที่ 2 ก็พุ่งเข้ามาโจมตีในทันที ชูยงเลยกระโดดลอยขึ้นเพื่อหลบการโจมตีของมันและหลุดตัวกลางอากาศเพื่อใช้กระบี่ของเขาฟันเข้าที่ ขา 4 ขาทางด้านขวาของมันจนหมดเลือดสีเขียวของมันกระจายเต็มพื้น มันไม่สามารถกลับมาสู้ได้อีกแล้วแมงมุมตัวที่เหลือทุกตัวได้พ่นใยใส่ชูยงจากรอบทิศทาง ชูยงสามารถปัดป้องออกไปได้บางส่วนแต่บางส่วนเขาก็โดนเข้าเต็มๆนั่นคือซีกขวาของเขาที่จับกระบี่อยู่ เขาไม่สามารถขยับร่างกายทางซีกขวาของเขาได้แมงมุมทุกตัวที่เห็นดังนั้นจึงรีบพุ่งโจมตีใส่ชูยงในทันที ทันทีที่ชูยงกำลังจะเสียท่าเหยากวงก็กระโดมาจากด้านหลังมาอยู่ต่อหน้าชูยงในทันที เหยากวงสามารถจัดการแมงมุมทั้งหมดได้ในพริบตา การตั้งรับและสวนกลับของหล่อนรวดเร็วจนบางที่ชูยงก็มองตาไม่ทันทีชูยงเลยคิดในใจว่า เราเคยคิดว่าเพลงกระบี่พิทักษ์ธรรมของเราน่าจะเหนือกว่าเหยากวงเล็กน้อยแต่ถ้าเทียบกับท่วงท่าและการต่อสู้ที่เหมือนผ่านประสบการณ์มาอย่างโฉกโฉนของเธอแล้วถ้าเปรียบกับเราแล้วเธอเหนือกว่ามาก ฮึ โลกนี้ยังกว้างใหญ่สินะ เขารู้สึกตัวอีกทีเหยากวงอีกทีเหยากวงก็สามารถจัดการแมงมุมได้หมดจนขยับไม่ได้แล้ว เหยากวงรีบมาฟันใยแมงมุมที่พันธนาการร่างซีกขวาของชูยงออก พอหลุดออกชูยงก็พูดขึ้น

“เธอทำได้ยังไงทักษะเมื่อกี้รู้สึกสุดยอดมากเลย” ชูยงพูดจบเหยากวงถึงกับหน้าแดงด้วยความเขินอายจากคำชม

“ข้าแค่ต่อสู้ตามที่ร่างกายสั่งไม่ใช้สมองสั่ง ข้าสังเกตเห็นเจ้าในการต่อสู้เหมือนหน่วงจังหวะบางอย่างทำให้จังหวะของเจ้ามันไม่ต่อเนื่อง ข้าเลยคิดว่าเจ้าน่ะเวลาต่อสู้กำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ หรือไม่เจ้าก็กำลังคิดว่าจะใช้ท่าไหนรับมือดี ข้ารู้ว่าเจ้าน่ะเรียนวิชามาเยอะแต่พอถึงเวลาดันเลือกใช้ไม่ถูกก็เลยโดนไง” พอเหยากวงพูดจบชูยงหันกลับมาคิดในสิ่งที่เธอบอกก็คิดจะจำไปปรับปรุง

"เเต่ว่านะเเมงมุมเฒ่าน่ะหนีไปเเล้วพร้อมกับองค์หญิง" เหยากวงพูดจบชูยงเลยหันไปมองพบว่าทั้งสองนั้นไม่อยู่เเล้ว

พวกเขาทั้งเตรียมจะไล่ตามเเต่ชูยงดันสังเกตเห็นว่า

"เหยากวงดูสิ เปาชูไม่อยู่เเล้ว" ทั้งสองสังเกตเห็นว่า เปาชูนั้นเเก้มัดออกไปเเล้ว

"เรารีบไปกัยเถอะเขาอาจจะกำลังไล่ตามไปอยู่" เหยากวงบอกกับชูยงเเล้วทั้ง 2 ก็รีบวิ่งไปในทันที

.....................................................................................................................................

ตัดภาพมาที่ เปาชูที่กำลังไล่ตามไปอยู่เขาก็สามารถไล่ตามมาเจอจนเกือบถึงหน้าปากทางเข้าถ้ำที่ยังพอมีเเสงส่องมาอยู่บ้าง

"องค์หญิงได้โปรดให้กระหม่อมได้กำจัดนังปปีศาจนี่เสียเถอะ" เขาพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปทางเเม่เฒ่า

กลังจากนั้นเขาก็เเปลงร่างเป็นร่างเเเมงมุมเตรียมที่จะจัดการกับเเม่เฒ่าในทันที

สารบัญ / เมนูนิยาย