เด็กหนุ่มอายุ 20 ตั้งใจเปิดร้านขายอาหารราคาถูก เริ่มต้นเพียง 15 บาท ด้วยเงินเก็บของตัวเอง

-A A +A

เด็กหนุ่มอายุ 20 ตั้งใจเปิดร้านขายอาหารราคาถูก เริ่มต้นเพียง 15 บาท ด้วยเงินเก็บของตัวเอง

หมวดบทความ: 

เมื่อวันที่ 13/02/2562 แฟนเพจของเว็บ pantip.com ได้แชร์กระทู้ ที่มีหัวข้อว่า “เพื่อนๆชาวพันทิป โปรดแชร์เพื่อช่วยน้อง ก่อนที่สังคมจะขาดเด็กดีๆ” ด้วยความสนใจ ผมจึงได้กดเข้าไปอ่านในทันที…

หลังจากเข้าไปอ่าน จึงได้พบกับเนื้อหา ที่เจ้าของกระทู้โพสต์เอาไว้ โดยผมจะนำมาให้อ่านเป็นบางส่วน ดังนี้


เมื่อวานผมได้เดินทางไปหาเพื่อนคนนึง ตั้งแต่เช้าจากปากน้ำ จ.สมุทรการ ไปยัง สำโรง จ.สมุทรปราการ (สุขุมวิท113)
เนื่องจากรีบเดินทางไปทำธุระด่วน ก็เลยไม่ทันสังเกตุเห็นบางเรื่องที่น่าสงสาร
เวลาประมาณ 11 โมง ผมเดินทางกลับไปยังหน้าปากซอยสุขุมวิท113 เพื่อจะขึ้นรถไฟฟ้า BTSสำโรง
พี่วินมอเตอร์ไซต์ ขี่ย้อนศรออกมา
(แถวนี้เป็นถนนวันเวย์ เข้าได้ แต่ต้องออกอีกทางนึง)
ซึ่งพี่วินเราก็โดนใบสั่ง...แต่เพราเหตุนี้ ทำให้ผมเหลือบเห็นร้านนึงใช้ป้ายโฆษณาสวยๆ มีความคิดสร้างสรรค์มากครับ และยังตกใจในราคาสินค้าที่ติดอยู่ ในราคาเพียงแค่
15 บาท

เชื่อไหม..? ผมเลือกเดินไปที่ร้านนั้นทันทีแบบไม่ลังเลใจ
แต่ก็มีเรื่องที่น่าตกใจอีกอย่าง คือ..พ่อเป็นวัยรุ่น ยังหนุ่มยังแน่น หน้าตาเรียบร้อย เป็นเด็กดี อายุแค่ 20 ปี
ผมก็ดีใจสิครับ ที่เด็กสมัยนี้รู้จักการทำมาหากิน ไม่ใช่ขอแต่เงินพ่อแม่ หรือนอนเล่นไปวันๆเหมือนลูกผม 555

พอผมยืนนิ่งๆหน้าร้าน น้องเขาอัธยาศัยดีมาก~
และแล้วผมก็ตกใจอยู่เรื่องนึง
น้องเขาเลือกใช้วัตถุดิบที่เราต่างคาดไม่ถึง ทั้งข้าวหอมมะลิเอย..น้ำมันรำข้าวเอย..อกไก่อนามัย..ไข่ไก่อนามัย...

ในใจผมคิดนะ จะอยู่รอดเหรอเนี่ย.. อย่าว่าแต่ราคา 15 บาท เลยนะ 25 บาท ผมยังมองว่าถูกไปไหม...!!?

เพราะดูๆแล้วเขาใช้วัตถุดิบดีเทียบเท่าร้านอาหารจานหรูๆ ได้เลยนะ
ขนาดร้านอาหารตามสั่งหมื่นร้าน ก็ยังเดาได้ว่าใช้แต่น้ำมันปาล์มกันอยู่เลย...

ผมเลยถามเขาว่า..
“น้องครับ..ขายดีไหม วันนึงขายได้เยอะไหม ?”
เขาเงียบไปสักพัก และตอบว่า..

วันนึงผมขายได้ 3 ห่อ กับอีกประมาณ 12 กล่อง/วัน
ที่สำคัญก็คือ..เขาขายมาได้ 1 เดือนแล้ว
(ใบหน้าน้องเขาดูเศร้าๆ)
ในตอนนั้นหัวใจของผมแหลกสลายเลย เพราะผมเห็นเด็กอายุแค่ 20 ปี รู้จักหางานทำ แถมยังใช้วัตถุดิบที่โคตรจะคุ้มค่ากับคนกิน แต่ผู้คนมากมายกลับไม่เลือกเขา แต่เลือกซื้ออาหารที่เป็นโทษต่อร่างกาย

ผมเป็นคนนึงที่ชอบกินกะเพราไก่มากครับ แต่พอได้เห็นร้านนี้ ทำให้ผมนั้นไม่อยากกินกะเพราที่อื่นที่มีแต่เอาเปรียบผู้บริโภค

นี่เขาเห็นใจคนกิน ทั้งในด้านราคา และวัตถุดิบที่ดี ผมรู้สึกโชคดีมากครับที่ยังมีร้านที่เห็นแก่ผู้อื่นมาอยู่บนแผ่นดินของเราอีกหนึ่งร้าน และรสชาติก็อร่อยไม่แพ้ร้านไหนเลยด้วย

พอน้องเขาว่าง ผมเลยขอเวลาคุยกับน้องเขา เพราะผมอยากรูเว้าทำไมน้องเขาถึงมาขาย และทำไมยังขายอยุ่ทั้งทีาเขาก็ขาดทุน...

เส : น้องชื่ออะไรครับ ?
แก้ว : แก้วครับผม
เส : น้องแก้วอายุเท่าไหร่เหรอครับ ?
แก้ว : 20 ปี ครับ
เส : ทำไมน้องเลือกมาขายข้าวกะเพราไก่ กับ ข้าวไข่เจียวล่ะครับ ?
แก้ว : ผมเห็นว่าเป็นอาหารที่กินง่ายครับ แต่ที่ผมเคยซื้อกิน มักจะมีแต่ร้านที่เอาเปรียบคนกินน้ะครับ ผมเลยอยากเปิดบ้าง แต่ให้คนมีรายได้น้อยถึงสูงได้กินของดีๆ
เส : พี่เส..อยากรู้อ่าครับ น้องแก้วทำเอง..ลงทุนเองทุกอย่างเลยเหรอ..?
แก้ว : คือ ทีแรกยังไม่มีป้ายโฆษณาหรอกครับ ผมมีเงินทุนแค่ 14,000 บาท ใช้เวลาเก็บเกือบ 2 ปี
เมื่อก่อนหน้านี้ ผมทำงานพาร์ททาม ที่ Hot ...(หม้อ) Buffet Central Bangna เดือนนึงประมาณ 7,500 บาท งานค่อยข้างหนักมาก + ทำงานเลยเวลากว่า 3 ชม. ชั่วโมงเพิ่มเงินไม่เพิ่ม
เพราะผู้จัดการร้านบังคับ เลิกงานเที่ยงคืนทุกวันเลยครับ บ้านพักอยุ่ไกลถึงบางโฉลง ไม่มีรถเมล์กลับ บางครั้งผมต้องเดินกลับถึงบ้าน จนผมต้องซื้อผ่อนมอเตอร์ไซต์ ไม่งั้นคงเหนื่อยกลับบ้านเป็นสิบกิโลครับ
ตอนผมเริ่มขายได้สักพักนึง มีพี่คนนึงใจดีมาก เขาเห็นผมใช้แต่ของดี และราคาถูก เขาสงสารผม เขาเลยขอทำป้ายโฆษณาให้น่ะครับ และยังจะออกเงินทำให้อีก
ทีแรกคิดว่าเขาพูดเล่น พอผ่านไป 4 วัน
ผมก็ตกใจ พี่เขาพูดจริงๆ และทำสวยมากๆด้วยครับ
ในวันนั้นผมถึงกับร้องไห้ออกมา เพราะไม่รู้จะตอบแทนน้ำใจพี่เขายังไงดี...
เพราะเงินผมก็ไม่มี แต่พี่เขาบอกว่าอยากให้ผมกับร้านดีๆแบบนี้อยู่ได้ และมีกำไรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ผมจะได้มีกำลังใจมากๆ ในการมอบสิ่งดีๆ ให้กับลูกค้าคนอื่นๆ ส่วนพลาสติกคลุมอาหารพี่เขาก็เป็นคนจัดการให้ครับ
เขาทำให้ผมรู้สึกว่าเขาเป็นพี่ชายผมเลยครับ
เส : เงินทุน14,000 บาท กับ รายได้ที่น้อย น้องกังวลมากไหม ? พี่ว่าน่าจะน้อยนะครับ...
แก้ว : คงอยู่ได้ไม่เกินต้นเดือนมีนาหรอกครับ
ผมเองก็เสียดายมากครับ พี่ทำดีทุกอย่าง แต่ผลตอบรับไม่ดีตามมา แต่ผมก็จะทำต่อไปเรื่อยๆ จนเงินเก็บหมดน่ะครับ
เส : เคยมีอะไรที่ใฝ่ฝันอยากจะทำไหมครับ ?
แก้ว : ไม่มีครับ ผมไม่กล้าที่จะฝันอะไรหรอกครับพี่ ต้นทุนเดิมผมเป็นคนรากหญ้าในสายตาคนอื่นเขา
เส : เอาน่าาๆ ตั้งใจทำให้ดีที่สุดนะ เดี๋ยวพี่จะพยายามชักชวนคนอื่นๆ ให้มาอุดหนุนน้องเยอะเลยล่ะ 55555
แก้ว : ขอบคุณพี่มากๆเลย ถ้าผมมียอดขายเยอะขึ้นเรื่อยๆ คงจะดีครับ ถ้า1,000 กล่องก็ได้นะครับ 555
แต่ถึงยอดขายเยอะขึ้นมากแค่ไหน ผมก็จะยังคงใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพดีเหมือนเดิมครับ
หลังจากผมได้พูดคุยเสร็จ ผมได้สั่งข้าวกะเพราไก่ 5 กล่อง กล่องละ 30 บาท ซึ่งมาตรฐานการใส่เยอะมากครับ เต็มกล่อง (600ml.)
ขนาดร้านข้าวแกงหรือตามสั่งยังอายเด็กคนนี้อ่ะครับ เรียกได้ว่าปริมาณทั้งข้าวและกะเพราไก่ เหนือกว่า กะเพราไก่ ตามร้านอาหารตามสั่ง ที่ราคา 50 บาทซะอีก อีกทั้งยังใช้กล่องจากเยื่อพืชธรรมชาติซะด้วย...
งานนี้ จะราคาไหนก็คถ้นคนกินอย่างผมแน่นอนครับ 5555


โดยราคาอาหารคร่าวๆ (ที่เจ้าของกระทู้ระบุเอาไว้) ก็จะมีประมาณนี้ครับ

ข้าวกะเพราไก่ ห่อละ 15 บาท (ข้าวเยอะ)
- กล่องละ 30 บาท (แน่นทั้งข้าว ทั้งกับข้าว)
- เพิ่มไข่ดาว/เจียว 5 บาท

ข้าวไข่เจียวทรงเครื่อง (ไข่ไก่อนามัย)
1 ฟอง/กล่อง 20 บาท
2 ฟอง/กล่อง 30 บาท

ถ้าหากท่านใดแวะผ่านไปผ่านมา ก็ขอเชิญชวนให้ไปอดหนุนน้องเขาด้วยนะครับผม ร้านตั้งอยู่ปากซอยสุขุมวิท113 เลี้ยงเข้าซอยจะเจอทันที ร้านจะอยู่ฝั่งขวา สามารถเดินทางมาด้วยรถไฟฟ้ามาลงสถานีสำโรง และเดินมาทาง Sky Walk ย้อนกลับมาทางฝั่งแบริ่งก็ได้เช่นกันครับ

ขอขอบคุณข้อมูลจากคุณ สมาชิกหมายเลข 5086108
จากเว็บ pantip ด้วยนะครับผม

หากท่านใดต้องการอ่านข้อมูลโดยละเอียด สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่กระทู้
เพื่อนๆชาวพันทิป โปรดแชร์เพื่อช่วยน้อง ก่อนที่สังคมจะขาดเด็กดีๆ
ได้เลยครับ เพราะในกระทู้จะมีข้อมูลที่ละเอียดมากกว่านี้ รวมไปถึงมีรูปภาพบางส่วนให้ดูด้วยครับ